مفاهیم پایهآموزش ارز دیجیتالویکی

ارز مجازی چیست؟ + تفاوت آن با ارز دیجیتال

ارز مجازی

ارز مجازی یک نمایش دیجیتالی از ارزش است که فقط به شکل الکترونیکی موجود است. از طریق نرم افزارهای تعیین شده، موبایل یا برنامه های رایانه ای ذخیره و مبادله می شود. تراکنش های مربوط به ارزهای مجازی از طریق شبکه های امن، اختصاصی یا از طریق اینترنت انجام می شود. آنها توسط احزاب خصوصی یا گروه هایی از توسعه دهندگان صادر می شوند و عمدتاً غیرقانونی هستند.

ارزهای مجازی زیرمجموعه ای از ارزهای دیجیتال هستند و انواع دیگری از ارزهای دیجیتال مانند ارزهای رمزنگاری شده و توکن های صادر شده توسط سازمان های خصوصی را شامل می شوند. از مزایای ارزهای مجازی می توان به سرعت تراکنش های سریع تر و سهولت استفاده اشاره کرد. معایب ارزهای مجازی این است که می توان آنها را هک کرد و به دلیل مقرراتی نبودن، راه حل قانونی زیادی برای سرمایه گذاران فراهم نمی کند.

 

آشنایی با ارزهای مجازی

ارزهای مجازی نوعی ارز دیجیتال هستند. آنها توسط احزاب خصوصی مانند گروهی از توسعه دهندگان یا سازمان ها صادر می شوند و فقط برای استفاده آنلاین در نظر گرفته شده اند، آنها تجسم فیزیکی مانند پول کاغذی ندارند. بنابراین، آنها با نمایش های دیجیتال ارز صادر شده توسط بانک مرکزی که به عنوان ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) نیز شناخته می شوند، متفاوت هستند.

اصطلاح ارز مجازی در سال ۲۰۱۲ به وجود آمد، زمانی که بانک مرکزی اروپا (ECB) آن را برای طبقه‌بندی انواع «پول دیجیتال در یک محیط غیرقانونی» که توسط توسعه‌دهندگان آن صادر و کنترل می‌شد و به عنوان روش پرداخت در میان اعضای یک شبکه مجازی خاص استفاده می‌شد، تعریف کرد. جامعه خدمات درآمد داخلی (IRS) در ایالات متحده، ارزهای مجازی را به عنوان «نمایش دیجیتالی ارزش که به عنوان واحد حساب، ذخیره ارزش و وسیله مبادله عمل می کند» تعریف می کند.

هر دو تعریف، اگرچه به اندازه کافی گسترده هستند و ویژگی های متعدد ارزهای مجازی را در بر می گیرند، اما ممکن است امروزه کاملاً صحیح نباشند.

جهان ارزهایی که ممکن است مجازی در نظر گرفته شوند، از سال ۲۰۱۲ به طور قابل توجهی گسترش یافته و انواع مختلفی از پول را در بر می گیرد که با تعریف بانک مرکزی اروپا با این اصطلاح مطابقت ندارند. به عنوان مثال، ارزهای رمزپایه خاصی که نوعی ارز مجازی در نظر گرفته می شوند، مانند XRP ریپل، توسط یک جامعه مجازی به شدت کنترل یا استفاده نمی شوند.

 

آشنایی با ارزهای مجازی

 

ارزهای مجازی نیز نتوانسته اند به عنوان روش پرداخت یا وسیله مبادله در جامعه رایج مطرح شوند. آنها استفاده محدودی دارند، گاهی اوقات در بازی ها و گاهی اوقات به عنوان یک دارایی سرمایه گذاری سوداگرانه استفاده می شود. این که آیا آنها به عنوان یک ذخیره ارزش مانند طلا ظاهر شده اند یا خیر، نیز جای سؤال دارد.

همچنین یک سؤال در مورد مقررات وجود دارد. اگرچه ارزهای مجازی در اکثر حوزه های قضایی مالی بدون نظارت باقی می مانند، اما این وضعیت به آرامی در حال تغییر است. ارز دیجیتال بیت کوین، با بیشترین ارزش بازار، ارز قانونی در السالوادور است.

در ایالات متحده، خانه پیچیده‌ترین بازارهای مالی جهان، ارزهای مجازی نظارتی ندارند. اما مقررات به طور جدی توسط مقامات مورد توجه قرار گرفته است. ناظر تجارت کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) می خواهد صرافی های ارزهای دیجیتال را تحت نظارت خود قرار دهد. مقررات مربوط به استیبل کوین‌ها، شکل دیگری از ارز مجازی، نیز در کارت‌ها وجود دارد.

 

ارز مجازی بسته

یک ارز مجازی بسته، همانطور که از نامش پیداست، در یک اکوسیستم کنترل شده و خصوصی عمل می کند. نمی توان آن را به یک ارز مجازی دیگر یا به یک ارز فیات واقعی تبدیل کرد. نمونه هایی از ارزهای مجازی بسته، ارزهای موجود در سیستم های بازی هستند. اگرچه چنین ارزهایی را می توان در محیط های مربوط خود (در این مورد بازی ها) استفاده کرد، نمی توان آنها را به پول نقد واقعی تبدیل کرد. نمونه دیگری از ارزهای مجازی بسته، مایل های خطوط هوایی است. آنها توسط احزاب خصوصی صادر می شوند، فقط می توانند مایل های اضافی خریداری کنند و نمی توانند به ارزش پولی مرتبط با آنها تبدیل شوند.

 

ارز مجازی را باز کنید

ارزهای مجازی باز به عنوان ارزهای مجازی قابل تبدیل نیز شناخته می شوند زیرا می توانند به انواع دیگر پول تبدیل شوند. آنها در اکوسیستم های باز عمل می کنند و می توانند به ارز دیگری در داخل پلتفرم یا خارج از آن تبدیل شوند. نمونه هایی از ارزهای مجازی باز، استیبل کوین ها و ارزهای دیجیتال هستند. بیت کوین و اتریوم، دو ارز دیجیتال بزرگ از نظر ارزش بازار، می توانند به ارزهای دیجیتال دیگر یا ارزهای فیات خاصی تبدیل شوند. این فرآیند تبدیل توسط IRS یک معامله تجاری در نظر گرفته می شود و مشمول مالیات می شود.

اگرچه اکثر ارزهای مجازی باز دارای تنظیمات غیرمتمرکز هستند، ارزهای دیجیتال خاصی مانند XRP ریپل در طراحی متمرکز هستند، به این معنی که یک آژانس مرکزی مسئول تولید و توزیع آنها است.

 

مزایای ارزهای مجازی

مزایای ارزهای مجازی به شرح زیر است:

 

  1. ارزهای مجازی هزینه تولید و ذخیره‌سازی فیزیکی گرانی ندارند.
  2. ریل های فناوری ارزهای مجازی سرعت تراکنش ها را افزایش داده و مرزهای جغرافیایی را حذف می کند.
  3. ارزهای مجازی غیرمتمرکز می توانند واسطه ها را در طول معاملات پولی حذف کنند و ارتباط مستقیمی بین دو طرف معامله برقرار کنند.
  4. ارزهای مجازی را می توان برای تکمیل تراکنش های خودکار برنامه ریزی کرد. به عنوان مثال، قراردادهای هوشمند در بلاک چین اتریوم می توانند بدون دخالت انسان، پول را در حساب های امانی نگهداری و آزاد کنند.
  5. ارزهای مجازی مخازن دیجیتالی ارزش هستند و می توانند به مجموعه های متفاوتی از اشیاء، از توکن های بازی گرفته تا آثار هنری، ارزش اختصاص دهند.

 

معایب ارزهای مجازی

معایب ارزهای مجازی به شرح زیر است:

 

  1. ارزهای مجازی اهداف جذابی برای هکرها هستند. چندین مورد از هک کردن شبکه‌های بلاک چین برای ارزهای دیجیتال، نوعی ارز مجازی، وجود داشته است.
  2. اگرچه ارزهای مجازی هزینه‌های تولید یا ذخیره‌سازی فیزیکی ندارند، اما هزینه‌های مرتبط دیگری نیز به ارزهای مجازی دارند. به عنوان مثال، کاربران ارزهای دیجیتال باید آنها را در کیف پول دیجیتال ذخیره کنند. در صرافی‌های تجاری، ارزهای دیجیتال هزینه‌های نگهداری نیز دارند.
  3. ارزهای مجازی ممکن است در معرض کلاهبرداری قرار گیرند. چندین پیشنهاد اولیه سکه (ICO) که پس از افزایش قیمت ارزهای دیجیتال محبوب شدند، در واقع کلاهبرداری هایی بودند که در آن توسعه دهندگان خصوصی توکن های بی ارزشی را برای شبکه های فرضی فروختند. توکن ها را نمی توان به ارزهای دیگر تبدیل کرد.
  4. ارزهای مجازی غیرقانونی منابع قانونی را به سرمایه گذاران ارائه نمی دهند زیرا توسط نهادهای خصوصی صادر می شوند و در بیشتر موارد توسط مقامات مالی تنظیم نمی شوند.
  5. ارزهای مجازی که در صرافی ها معامله می شوند، مانند ارزهای دیجیتال، می توانند در معرض نوسانات قیمتی بسیار بی ثبات باشند.

 

تفاوت بین ارزهای دیجیتال، ارزهای مجازی و کریپتوکارنسی ها

اگرچه ارزهای دیجیتال، مجازی و رمزنگاری شده با هم شبیه هستند و عملکردی مشابه دارند. در زیر نکات اصلی تفاوت بین سه نوع ارز ذکر شده است:

تمام ارزهای مجازی و ارزهای دیجیتال یکی هستند. اما همه ارزهای دیجیتال به این دو دسته تعلق ندارند. به عنوان مثال، CBDCها ارزهای مجازی یا ارزهای دیجیتال نیستند.

 

تفاوت بین ارزهای دیجیتال، ارزهای مجازی و کریپتوکارنسی ها

 

ارزهای دیجیتال می توانند تحت نظارت یا غیرقانونی باشند. یکی از نمونه های ارز دیجیتال تنظیم شده، CBDC است. نمونه‌هایی از ارزهای دیجیتال غیرقانونی بیت‌کوین و اتریوم هستند. اکثریت قریب به اتفاق ارزهای مجازی غیرقانونی هستند، در حالی که ارزهای دیجیتال در هیچ حوزه قضایی تنظیم نمی شوند.

همه ارزهای دیجیتال از نظر رمزنگاری ایمن نیستند. ارزهای دیجیتال همیشه از رمزنگاری برای ایمن‌سازی شبکه های خود استفاده می کنند، در حالی که ارزهای مجازی ممکن است از رمزنگاری برای ایمن‌سازی شبکه های خود استفاده کنند یا نکنند.

 

خط پایانی

ارزهای مجازی نمایش دیجیتالی ارزشی هستند که فقط به شکل الکترونیکی می توانند وجود داشته باشند. تراکنش های آنها در شبکه های آنلاین یا اینترنت انجام می شود. نمونه هایی از ارزهای مجازی شامل توکن ها و ارزهای دیجیتال است. ارزهای مجازی شکل جدیدی از ارز هستند و به همین دلیل عمدتاً نظارتی ندارند. اما این وضعیت در حال تغییر است و تعداد فزاینده ای از سازمان های دولتی و کشورها در حال بررسی پیامدهای معرفی ارزهای مجازی در اقتصاد خود هستند.

 

نکات مهم

  • ارزهای مجازی نمایش دیجیتالی ارزشی هستند که تراکنش‌های آن در شبکه‌های آنلاین یا اینترنت انجام می‌شود.
  • همه ارزهای مجازی، ارزهای دیجیتال هستند، اما برعکس آن صادق نیست.
  • ارزهای مجازی توسط سازمان های خصوصی یا گروه هایی از توسعه دهندگان صادر می شوند و عمدتاً غیرقانونی هستند.
  • ارزهای مجازی با حذف واسطه ها از فرآیند، سرعت تراکنش را افزایش می دهند، اما در مقابل هک ها و کلاهبرداری های آنلاین نیز مستعد هستند.

 

سوالات متداول برای ارزهای مجازی

ارز مجازی چیست؟

ارزهای مجازی نمایش دیجیتالی ارزش هستند که تراکنش‌های آن فقط از طریق شبکه‌های الکترونیکی یا اینترنت انجام می‌شود. آنها تجسم فیزیکی ندارند.

انواع مختلف ارزهای مجازی کدامند؟

بسته به نوع شبکه ای که در آن فعالیت می کنند، ارزهای مجازی را می توان به ارزهای مجازی باز و بسته تقسیم کرد. اولی در یک اکوسیستم باز عمل می کند و می تواند به سایر ارزهای مجازی یا ارزهای فیات تبدیل شود، در حالی که استفاده و انتشار دومی به اکوسیستم بسته محدود می شود.

تفاوت بین ارزهای مجازی، دیجیتال و رمزنگاری چیست؟

تمام ارزهای مجازی و ارزهای دیجیتال، ارز دیجیتال هستند. اما برعکس این موضوع صادق نیست، همه ارزهای دیجیتال، ارزهای مجازی یا ارزهای دیجیتال نیستند. به عنوان مثال، CBDCها ارزهای دیجیتالی هستند، اما نه ارزهای مجازی هستند که مقرراتی ندارند، و نه ارزهای دیجیتال، که شبکه های غیرمتمرکز هستند.

مزیت های ارزهای مجازی چیست؟

ارزهای مجازی نیازی به هزینه های ساخت یا ذخیره‌سازی فیزیکی ندارند. آنها همچنین با حذف واسطه ها از فرآیند، به معاملات سرعت می بخشند و مرزهای جغرافیایی را حذف می کنند. ارزهای مجازی را نیز می توان برای برخی تراکنش ها، مانند آزادسازی وجوه سپرده، برنامه ریزی کرد.

معایب ارزهای مجازی چیست؟

آرایش دیجیتالی ارزهای مجازی آنها را به اهداف جذابی برای هکرها تبدیل می کند. ارزهای مجازی همچنین هزینه های مرتبطی مانند کیف پول دیجیتال و نگهبانی برای ذخیره و نگهداری خود دارند. همانطور که چرخه رونق و رکود ICO نشان داد، اکوسیستم ارز مجازی نیز مستعد کلاهبرداری است.
امتیاز دهید

حمید اخلاقی

با سابقه ای بیش از سه سال در حوزه ارزهای دیجیتال و دانش کامل در حوزه بلاکچین وارد این بازار شد و با همکاری در مجموعه های مختلف بالاخره توانست با تیم حرفه ای ارزیدو همکاری خود را آغاز کند.

دیدگاهتان را بنویسید

استفاده از هرگونه کلمات غیراخلاقی و توهین به اشخاص ممنوع است. انتشار دیدگاه غیر مرتبط به مطلب، تبلیغاتی، قراردادن اطلاعات شخصی و لینک‌های نامرتبط غیر مجاز است. انتشار تمامی دیدگاه‌ها نیاز به تایید مسئولین سایت دارد. دیدگاهی که از قوانین تخطی کرده باشد تایید نشده وممکن است حساب کاربر نیز مسدود شود. در صورت بروز هرگونه سو استفاده از حقوق مادی و معنوی سایت ارزیدو حق پیگیری قانونی آن را دارد.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا